طبق این قراردادها، شرکت‌های خارجی اجازه دارند چاه‌های نفت فعلی را راه‌اندازی کرده و تولید آن را بفروش برسانند که تا حدی با حقوق تجاری سنتی شرکت نفت ونزوئلا فاصله دارد.
این قراردادها بخشی از استراتژی نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا برای جبران خروج شرکت‌های بزرگ غربی است که مجوزشان پس‌از ممانعت دولت آمریکا برای تمدید معافیت آنها از تحریم‌ها، منقضی شده است.
مجوز فعالیت شرکت شورون که حدود یک‌چهارم تولید نفت ونزوئلا را در دست داشت، در اوایل آوریل منقضی شد.
این شرکت تا 27 ماه مه فرصت داشت فعالیت‌های خود را تکمیل کند.
مجوز سایر شرکت‌های خدماتی آمریکایی ازجمله هالیبرتون، اسکلامبرگر، بیکر هیوز و ودرفورد اینترنشنال هم در اوایل ماه مه منقضی شد.
وزیر نفت ونزوئلا گفت کشورش قصد دارد روند تولید نفت خود را علی‌رغم اقدامات یک‌جانبه و زورگویانه آمریکا ادامه دهد.
این قراردادهای جدید مجوز فعالیت شرکت‌های خارجی در بلوک‌های زولیا و کمربند اورینوکو، اصلی‌ترین مناطق نفتی ونزوئلا را فراهم می‌کند.
شرکت نفت دولتی ونزوئلا حداقل 50 درصد در تولید نفت خام سهیم خواهد شد. شرکت‌های شریک فعالیت این مناطق نفتی را مدیریت کرده و سهمی از فروش نفت را دریافت می‌کنند.
این شرکت‌ها از معافیت مالیاتی خاصی هم بهره‌مند می‌شوند. PDVSA سهم سرمایه‌گذاری خود را از طریق صادرات نفت تأمین می‌کند.
به‌علاوه، شرکت شورون دیگر نمی‌تواند در ونزوئلا نفت تولید کند. این شرکت معافیتی برای نگه‌داری تجهیزات در ونزوئلا خواهد داشت.
شرکت نفت ونزوئلا پیش‌بینی می‌کند 9 بلوک نفتی تحت این قراردادهای 20 ساله، روی‌هم 600 هزار بشکه در روز نفت با 20 میلیارد دلار هزینه سرمایه‌ای تواید می‌کنند.