کارکنان شاغل در سکوهای دریایی نفت و گاز ، دکل های حفاری ، واحدهای بهره برداری و …. این روز را به شکلی خاص و محدود برگزار می‌کنند.
در سکوهای دریایی نفت و گاز ، جایی که زمین سفت زیر پا کم پیدا می‌شود و هلیکوپتر و کشتی تنها راه ارتباط با دنیای بیرون است، پرسنل سیزده‌به‌در را در محل نشستن هلیکوپتر در سکو جشن می‌گیرند.
در جریان تهیه این گزارش، گفت‌وگویی کوتاه با یکی از کارکنان سکوهای خلیج فارس داشتم. احمد، که حالا حدود ۲۰ سال است در این منطقه کار می‌کند، با لبخندی تلخ گفت: «سیزده‌به‌در اینجا یعنی یه ناهار ساده با بچه‌ها توی همون هلی‌پد. ولی خب، دلم پیش خانواده‌م تو شیرازه.» او در حالی که مشغول چک کردن تجهیزات بود، اضافه کرد که خیلی‌ها حتی همین چند ساعت را هم نمی‌توانند کامل کنار بقیه باشند و کارشان را رها نمی‌کنند.
کمی آن‌طرف‌تر، با حسین ، یکی دیگر از پرسنل، هم‌صحبت شدم. او که داشت گزارش روزانه را آماده می‌کرد، گفت: «ما اینجا سیزده‌به‌در رو برگزار می‌کنیم، ولی بیشترش توی ذهنمونه. همین که یه لحظه دور هم باشیم کافیه، ولی کار تعطیل نمی‌شه.» او هم مثل خیلی‌های دیگر، در حین این آیین سنتی، بايد بخشی از وقتش را به انجام وظایفش اختصاص دهد چون کار صنعت نفت تعطیلی ندارد.